Przedszkole Publiczne nr 33

Kącik dla rodziców

 

 

 

Wszystkich Rodziców: 

 

• tych, którzy szukają ciekawych  pomysłów na "bycie" z dzieckiem 
• i tych, którzy sfrustrowani mruczą pod nosem :"Musi być jakiś lepszy sposób..."
• i tych, którzy po prostu są ciekawi, jak ... co ... po co ...

Serdecznie  zapraszamy  do skorzystania z propozycji zamieszczonych na stronie internetowej naszego przedszkola w nowym Kąciku Rodzica ! 

 

ZAJRZYJCIE ! SPRAWDŹCIE ! 
MOŻE SKORZYSTACIE !!!

 

 

 

Drogi Rodzicu,
 
Dwa lata temu stanęliśmy przed wyzwaniem, jak rozmawiać z dziećmi o pandemii. Towarzyszyło nam wówczas wiele trudnych emocji: strach przed nieznanym, żal za utraconymi przyjemnościami, czasem złość. 
Dziś znów czekają nas trudne rozmowy. Rozmawiać? Czy nie? I jak? 
 
Tak, rozmawiać. Nie miejmy złudzeń, że dzieci o niczym nie mają pojęcia - chodzą przecież do przedszkola, szkoły, na podwórko. Wszędzie tam spotkały się dziś ze słowami "wojna", "atak". Nie panikujmy, ale nie udawajmy też, że nic się nie dzieje.
 
Jeśli zapytają, odpowiedzmy, że owszem, rozmawiamy o wojnie na Ukrainie, czytamy i oglądamy wiadomości, ale nie oglądajmy ich przy dzieciach, unikajmy burzliwych dyskusji w ich towarzystwie. Dozujmy to, co jest dla nich po prostu zbyt obciążające.
 
Jeżeli dzieci mówią nam o swoich emocjach, o lęku, zatrzymajmy się. Zapewnijmy je, że to normalne bać się w sytuacji, że jest nam nowa, nieznana. To normalne mieć różne myśli i uczucia.
 
Dajmy im odczuć naszą dorosłą sprawczość, zapewnijmy poczucie bezpieczeństwa i pewność, że dorośli dbają o dzieci. Bądźmy blisko, też fizycznie - przytulajmy się, dotyk pomaga regulować emocje. 
 
Praktyczne i konkretne przykłady odpowiedzi -  spojrzenie specjalisty - w załączonym poniżej  linku: 
 
https://dzieciecapsychologia.pl/jak-wspierac-i-czy-rozmawiac-z-dziecmi-o-wojnie-w-ukrainie/ 
 
 
 
 
 
 
 
 

PIRAMIDA ZDROWIA

ZDROWE EMOCJE = ZDROWE DZIECKO

 

 

 

 

RELAKSACJA / WIZUALIZACJA

Kiedy mnie nauczysz jak się relaksować…

jak ze spokojnym oddechem w Krainę Spokoju wędrować …

poznam, co oznacza słowo „odprężenie”

i … rozproszę smutek, złość i  zmęczenie …

 

 

 

ROZMINOWANIE / ROZŁADOWANIE ZŁOŚCI

W moim dziecięcym świecie wiele rzeczy mnie złości.

Co mam robić, kiedy złość we mnie zagości ?

Jest wiele sposobów, by sobie z nią radzić i innych, którzy są obok

… po prostu nie zranić.

 

 

 

ŚMIECHOTERAPIA

Kiedy się śmiejemy, szybciej oddychamy …

i krew i mózg wtedy pięknie dotleniają …

cudne endorfiny radośnie buzują !

Wesołe dzieci … rzadziej chorują !

 

 

 

BAJKI POMAGAJĄ DZIECIOM / BAJKA TERAPEUTYCZNA

Kiedy mam problem i go nie rozumiem …

… i nie umiem nazwać tego, co czuję …

Pomóż mi bajeczką – ona jest mi bliska.

Zrozumiale dla mnie …

…problemu dotyka.

 

 

 

DZIECIĘCE MASAŻYKI 

Techniką masażu, delikatnego głaskania ... 

poprawiasz mi nastrój, rozwiewasz wahania. 

Kiedy jest mi smutno, kiedy jest mi źle - delikatny masaż ...

... uspokoi mnie. 

Gdy czuję Twój dotyk, wiem, że jesteś blisko ... 

... czuję Twoją miłość w dłoniach Twych dotyku 

i... jestem szczęśliwy. 

                                       

                 

         

Dziękuję. 

Twój ... Smyku!

          

 




 

Jak rozluźnić napięcie … rozładować stres … wyciszyć emocje …

u dziecka … u siebie. 

 

Kiedy mnie nauczysz jak się relaksować…

jak ze spokojnym oddechem w Krainę Spokoju wędrować …

poznam, co oznacza słowo „odprężenie” …

rozproszę smutek, złość i  zmęczenie … 

 

Zapraszamy Państwa i wasze dzieci do poszukiwania sposobów na

…  wyciszenie  … spokój … relaks … 

 

 

Pierwszy z nich, to : 

 

RELAKSACJA A WIZUALIZACJA

Najpierw troszkę wiedzy na ten temat, a już za chwilę konkretne propozycje działań.

Relaksacja – odprężenie organizmu poprzez oddech i pracę ciała (części ciała, mięśnie). Jako wzór polecam trening autogenny Schultza lub trening Jacobsona (internet J.) , oczywiście zmodyfikowany do wieku dzieci.

Wizualizacja – uruchamiamy myślenie i wyobraźnię dzieci.

Osobiście uważam, że w wieku przedszkolnym te techniki stosuje się zamiennie (łącząc relaksację z wizualizacją)

Obydwie formy wspierane są spokojną muzyką. Relaksacja – najlepiej bez znanej linii melodycznej, najlepiej odgłosy natury, np. szum morza.

Relaksacja to pojęcie szerokie, istnieje wiele rodzajów treningów relaksacyjnych, m.in. trening autogenny Schultza, relaksacja Jacobsona, czy medytacje.

Głównym celem technik relaksacyjnych jest wprowadzenie w stan odprężenia i dobrego samopoczucia fizycznego oraz psychicznego. Relaks jest jednym ze sposobów na łagodzenie napięcia emocjonalnego i stresu – zjawisk obecnych w życiu codziennym, także u dzieci i młodzieży. Trening relaksacyjny wzmacnia koncentrację uwagi, rozwija wyobraźnię, redukuje lęki i agresję, poprawia relacje w grupie.

Przed przeprowadzeniem ćwiczeń relaksacyjnych należy zadbać o przygotowanie siebie, dzieci. Istotne będą tu ćwiczenia odreagowujące i oddechowe. Pamiętajmy o stworzeniu odpowiednich warunków: zapewnieniu ciszy, wygodnym miejscu do leżenia lub siedzenia (materace, karimaty, dywan – w czasie dnia, albo łóżeczko dziecka – przed snem) i wcześniejszym przewietrzeniu pomieszczenia. Niezbędna będzie spokojna i odpowiednio dobrana muzyka.

Istnieje wiele literatury dotyczącej tematyki relaksacji. Zachęcamy do jej zgłębienia.

Oto kilka proponowanych pozycji:


A. Erkert: Dzieci potrzebują ciszy. Zabawy relaksacyjne na wiosnę, lato, jesień i zimę, Wydawnictwo Jedność 1999
B. Kaja: Zarys terapii dziecka, Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy 1994
L. Kulmatycki: Ćwiczenia relaksacyjne, Agencja Promo-Lider 1995
S. Siek: Relaks i autosugestia, KAW, Warszawa 1996
S. Siek: Twoja odpowiedź na stres. Mały leksykon technik redukujących stres, Wydawnictwo Wrocławskie 1998
K. Vopel: Latający dywan. Łatwiejsza nauka dzięki odprężeniu. Ćwiczenia dla młodzieży w wieku od 13 roku życia, tom II, Wydawnictwo Jedność 2004

 

Przykłady tekstów do pracy z dziećmi

PŁATKI ŚNIEGU

Idziesz do lasu na spacer. Jest zima. Drzewa liściaste są ogołocone. Możesz dostrzec jedynie zieleń jodeł. Idziesz przez chwilę, aż odczujesz na nosie płatki śniegu. Spoglądasz w niebo i zauważasz, że ku ziemi szybują białe płatki śniegu. Nasłuchujesz, o czym opowiadają. One chcą ci powiedzieć, że pragną pokryć ziemię delikatną warstwą śniegu. Pod tym śnieżnym przykryciem może ona odpoczywać w ciszy i obudzić się na wiosnę do nowego życia. Zamykasz oczy i przysłuchujesz się płatkom śniegu. Cicho, zupełnie cicho spadają one na ziemię. Robisz wdech i wydech, wdech i wydech. Oddychasz bardzo regularnie i samodzielnie. Od czasu do czasu możesz usłyszeć wycie zimnego wiatru. Ale wiesz, że ogrzewa cię twój wełniany szal i zrobiona na drutach czapka. Twoje ubranie chroni cię od zimna i opadów. W rękawiczkach i w butach zimowych jest ci bardzo ciepło. Idziesz więc dalej i przysłuchujesz się płatkom śniegu. Wgłębi duszy odczuwasz ciszę i czerpiesz z niej nową siłę. Robisz wdech i wydech. Obserwujesz, jak płatki śniegu pokrywają powoli drzewa, krzaki i trawę. Słyszysz, jak opowiadają o dzieciach na wsiach i w miastach, które cieszą się z białego przepychu i lepią bałwany. Mówią o jeżach i świstakach, które ułożyły się do snu w swoich kryjówkach przypudrowanych bielą mrozu. Opowiadają też o lisie, który z powodu nagłej burzy śnieżnej uciekł do jaskini niedźwiedzia. Uważnie przysłuchujesz się płatkom śniegu. Każdy z nich, który spada na ziemię, pozwala ci odczuć spokój. Robisz wdech i wydech, wdech i wydech. Powoli idziesz dalej. Na końcu lasu możesz rozpoznać pobielone śniegiem dachy domów. Wszystko jest spokojne i spokój jest także w tobie. A ponieważ jesteś całkiem wyciszony, możesz też odczuć w sobie nową silę. Jesteś znowu w swoim pokoju, otwierasz oczy. Powoli się podnosisz. Zaciskasz pięści i wyciągasz się. Teraz jesteś świeży i rześki!

A. Erkert, Dzieci potrzebują ciszy. Zabawy relaksacyjne na wiosnę, lato, jesień i zimę
 

 

PSZCZOŁA SŁODUSZKA

Posłuchajcie bajki o pszczole Słoduszce. Postarajcie się przeżyć to, co ona. „Było lato, słońce mocno grzało. Pachniały kwiaty. Słoduszka od rana zbierała z kwiatów słodki nektar. Musiała bardzo szybko poruszać skrzydełkami. Poczuła zmęczenie. Ile to jeszcze kwiatów muszę odwiedzić? Zaczęła liczyć: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Słoduszce zaczął się plątać język, położyła się wygodnie na dużym liściu, rozluźniła zmęczone nóżki i łapki, zamknęła oczy. Jej brzuszek zaczął spokojnie oddychać. Jak mi dobrze. Moja prawa łapka staje się coraz cięższa, nie chce mi się jej podnieść. Moja lewa łapka staje się leniwa, nie chce mi się jej podnieść. Tylko mój brzuch równiutko, spokojnie oddycha. Prawa noga z przyczepionym woreczkiem miodu staje się ciężka, coraz cięższa i cięższa. Lewa noga, też  z woreczkiem miodu staje się ciężka. Nie chce mi się jej podnieść. Głowa jest tak wygodnie ułożona. Jestem spokojna, słyszę spokojną muzykę. Czuję jak słońce ogrzewa moje nogi i łapki. Jest mi coraz cieplej. Jestem spokojna. Czuję się bezpiecznie. Ogarnia mnie senność. Zasypiam, zasypiam, zasypiam”.

Adaptacja treningu autogennego Schultza 

 

 MOTYL

Zapraszam was do w podróż do krainy fantazji, w czasie której spotkacie pewne zwierzę. Zwierzę to rodzi się jakby dwukrotnie. Za każdym razem wygląda inaczej. Kiedy rodzi się po raz drugi, wtedy może żeglować w powietrzu na swoich przepięknych skrzydłach. Często podziwiamy wspaniałe kolory i wzory na jego skrzydłach. Nie zdradzajcie, o jakim zwierzęciu mówię. Usiądźcie spokojnie, zamknijcie oczy. Oddychajcie głęboko i spokojnie. Wyobraźcie sobie, że każdy z was jest zmęczoną małą gąsienicą. Leżycie spokojnie i cicho, otulenie mnóstwem cienkich jedwabnych nitek – jak pod chroniącą was kołdrą. Podczas gdy śpicie, wasze ciało rośnie. Wkrótce nadejdzie czas kiedy wyjdziecie ze swojej bezpiecznej otoczki jako motyle. Na wiosnę obudzicie się ze swojego snu i zobaczycie, jak przez kokon przebija kolorowe światło słońca. Światło to jest piękne i ciepłe. Macie ochotę opuścić ciemności swojego kokonu. Wyobraźcie sobie, jak kokon otwiera się z jednego końca. Bardzo powoli wychodzicie z kokonu, w którym tak długo byliście. Każdy jest teraz przepięknym motylem. Siadacie i rozpościeracie swoje skrzydła. Robicie to bardzo, bardzo powoli, ponieważ skrzydła są jeszcze wilgotne i muszą wyschnąć. Rozpościeracie skrzydła i zauważacie, że są lśniące, kolorowe i mają piękne wzorki. Czujecie siłę w swoich małych skrzydłach i chcecie sprawdzić, jak można dzięki nim latać. Zaczynacie swój pierwszy lot. Zauważacie, że możecie sterować lotem. Upajacie się uczuciem, że możecie poruszać skrzydłami. Lecicie w ciepłym słońcu. Wyglądacie jak latający kwiat. Dokąd polecicie? (1 minuta).Teraz wiecie, że możecie polegać na swoich pięknych skrzydłach. Wylądujcie gdzieś na ziemi i otulcie się skrzydłami, jak płaszczem. Przybieżcie teraz swoją ludzką postać. Zachowajcie w pamięci lekkość i piękno swojego lotu. Przeciągnijcie się, otwórzcie oczy i bądźcie znowu tutaj – orzeźwieni i pełni energii.

K. Vopel, Latający dywan. Łatwiejsza nauka dzięki odprężeniu. Ćwiczenia dla dzieci od 6 do 12 roku życia, tom I 

 

Bajeczki relaksacyjne to pierwsza propozycja. Niedługo … kolejna !